[jenerik müziği başlar]
[erkek] Avlu, bir uzun yol, tuğla döşeli
Kırmızı tuğlalar altı köşeli Bu yol da tutuktur hapse düşeli
Git ve gel yüz adım
Bin yıllık konak
Ne ayak dayanır buna, ne tırnak
[gergin müzik, ses yok]
[gergin müzik devam ediyor]
[gergin müzik bitiyor]
Bana değil de yola mı baksan acaba?
Ne yapayım kızım, alamıyorum gözlerimi senden.
Bak sen. Eve sağ salim gidelim de istediğin kadar bakarsın.
Hay hay. Ama bak hatırlatırım istediğim kadar bakacağım ona göre.
Tamam, kabul
ama ben çok acıktım. İlk önce bir yemek mi yesek?
Ya valla ben de acıktım.
Şu ileride bir tane işkembeci vardı.
Çok güzel işkembe yapıyor. Gidip yiyelim mi?
Mükemmel olur.
Tamam.
[gergin müzik]
[telefon ötüyor]
[Kudret] Güvenlik kameraları halloldu. Hizmetçi sana kapıyı açacak.
[gergin müzik devam ediyor]
O sarışının işini bitireceksin. Bu gece!
Emin misin abla?
[hareketli müzik başlıyor]
[nefes veriyor]
Eminim. Eminim ki konuşuyorum.
[Vecdi] Doğru mu anladım?
Bir yanlış anlaşılma olmasın.
Bitirmek derken aynı şeyi anlıyoruz, değil mi?
Vecdi, bitirmek nedir, ha?
Bir şeyin sonudur, değil mi?
Bir yolun sonu.
Bir aşkın sonu.
Bazen de
bir hayatın sonu.
Yeterince açık konuştum mu?
-Aynı şeyi mi anlıyormuşuz? -Gayet iyi anladım abla.
İyi.
Temiz çalış. Sorun istemiyorum.
Tamam abla, merak etme. Ben gereğini yaparım.
Göreyim seni.
[gergin müzik devam ediyor]
[müzik yavaşlıyor]
[müzik yükseliyor]
[telefon öter]
Vecdi.
Oh. [güler]
[derin nefes alarak] Bitti.
Oh be.
[müzik hafifler]
[Deniz] "Bir şeyler değişmeye başlamıştı.
[dramatik müzik]
Uzun bir süre orada yaşamıştı ve şimdi neredeyse vahşi bir köpekti.
[Deniz] Onlarla birlikte ateşin başında oturmaktan büyük keyif alıyordu.
Ama o da artık vahşi bir hayvandı.
Ve rüyaları da hep diğer hayvanlarla,
köpekler ve vahşi kurtlarla doluydu.
Bu hayvanlar rüyalarında onu ormana çağırıyordu
ama ormana doğru her gidişinde,
içindeki sevgi onu geri getiriyordu.
[dramatik müzik devam ediyor]
[telefon çalıyor]
Efendim?
Tamam. Tamam, bekleyin. Geliyorum.
[telefonu bırakır]
Bir şey mi oldu?
Acil bir işim çıktı. Önce başka bir yere uğrayacağız.
[gergin müzik başlar]
Sorun olmaz değil mi senin için? Yakın zaten.
Yok. Yok sorun olmaz da senin bir keyfin kaçtı. Nedir mesele?
Yo, önemli bir şey değil.
[trafik, korna sesleri]
[Ecem] Nereye geldik böyle ya? Bu saatte burada ne işimiz var Alp?
Ya benim depoda bir sorun çıkmış. Ben hemen halledip geleceğim, tamam mı?
Nedir bu kadar acil halledilmesi gereken şey?
Bu iş ne?
[gergin gülerek] Sakin ol.
Önemli bir şey değil. Zaten hemen halledeyim geleyim ben.
Yolda konuşuruz. Anlatırım ben sana, tamam mı?
Ha.
Arabada bekle, inme, tamam mı? Geleceğim hemen.
[gergin müzik]
Alp.
[Alp] Tekin!
Ben size ben arkadaşlarımın yanındayken beni aramayın,
rahatsız etmeyin demedim mi?
-Anlamıyor musunuz oğlum siz? -Biliyorum abi ama...
Madem biliyorsun, benim ne işim var burada?
Konuşmuyor abi herif.
Belki seni görünce kiminle oynadığını anlar ve öter dedik.
Ya benim ne yapmamı istiyorsun, ben anlamıyorum ki.
Gecenin bir vakti benim kız arkadaşım arabada beklerken
ben gelip senin burada işini mi yapacağım?
Madem öyle, sen ne işe yarıyorsun Tekin?
Hm? Sen ne işe yarıyorsun?
[gergin müzik devam ediyor]
Nerede herif?
İçeride. Gel abi.
Araba. Araba nerede, araba?
-Arabayı yukarıya bıraktım. -Git getir.
-Başüstüne. -[Alp] Ha.
Buraya bırakma, arka tarafa bırak.
[Tekin] Olur.
[gergin müzik]
[telefon çalıyor]
[telefon çalmaya devam ediyor]
Hadi ama Alp ya. Neredesin ya?
[telefon çalmaya devam ediyor]
Öf.
[telefon çalmaya devam ediyor]
[müzik hafifliyor]
[telefon mesaj bildirimi]
[Zeki] Çok zor durumdayım. Acil benim eve gel.
[emniyet kemerini açar]
[baykuş öter]
[gergin müzik]
[baykuş öter]
[uzaklarda köpek havlaması]
Benim malımı çalmak ne demek lan? Benim malımı çalmak ne demek lan?
Abi... Abi, ben vallahi malını falan çalmadım senin.
-Kim... Kim dediyse yalan söylemiş... -Kes lan!
Yalan söyleme.
Kime sattın lan malımı?
[esir adam] Abi, vallahi ben satmadım.
Lan malımı kime sattın, söyle oğlum, söyle. Söyle.
[gergin müzik]
[ağlamaklı] Vallahi yanlış anlamışsın, ben malını satmadım senin.
Çalmadın ha?
[esir erkek] Ah!
Ah!
[Alp bağırır]
Sana
son kez soruyorum.
Malımı kime sattın?
Malını satmadım. Satmadım malını ben.
[gergin müzik]
Satmadın.
[yumruk sesleri]
-Ben satmadım malını. -Kimde lan malım?
-Malını ben satmadım. -Malım kimde lan?
-Malını... -Kimde lan malım?
Malını ben satmadım.
Satmamış.
[Alp] O zaman günah benden gitti.
[köpek havlaması]
Ver. Ver.
[odunla vurur, esir erkek acıyla bağırır]
[vurma sesi]
[esir erkek] Ah!
[esir erkek] Vurma. Vurma.
[vurma sesi, çığlıklar]
[Alp güler]
[erkek esir] Vurma. Vurma.
[gergin müzik]
[müzik yükselir]
Ecem.
Yakalayın kızı! Yakalayın. Yakala, yakala.
O kızı bulmadan gelmeyin lan!
[Tekin] Abi.
Ulan Tekin. Ulan Tekin, gel buraya.
Oğlum, ben sana demedim mi beni çağırmayın diye? Gördü lan kız.
Kız gördü lan adam öldürdüğümü. Yürü git bul kızı. O kızı bulmadan gelme!
[anlamsız sesler çıkarıyor]
[Ecem nefes nefese koşuyor]
-Bir şeyler gördün mü? -Yok, bir şey görmedim.
Bu taraftan.
[Ecem nefes nefese koşuyor]
-[hat çalıyor] -Baba, ne olur aç.
-[hat çalıyor] -Baba, ne olur aç. Ne olur.
[araba geliyor]
[sesi titreyerek] Ne olur. Lütfen beni buradan götürün. Lütfen camı açın.
Peşimde birileri var. Lütfen beni buradan götürün. Lütfen, lütfen, lütfen.
[Tekin] Tamam, sakin. Binin arabaya.
[Ecem sesli nefes alıp veriyor]
Ne olur. Ne olur hızlı olalım, lütfen.
Kim var peşinizde? Hiçbir şey anlamadım.
Anlatırım. Anlatırım, lütfen biraz daha hızlı gidin. Lütfen.
Tatsız bir durum yaşadınız galiba.
[Tekin] Benzin istasyonuna geliyoruz.
Evet... Evet biraz öyle oldu.
Merak etmeyin, güvendesiniz. Sakin olun.
Tamam, peki. Çok teşekkür ederim bu arada.
[gergin müzik]
Yalnız çok az benzinim kalmış. Şu ilerideki istasyona gideceğim.
Durmasak.
İki dakika sürmez. Hemen girip sonra yolumuza devam ederiz.
Tamam, tamam. Tamam, peki.
Bu arada çok sağ olun. Çok teşekkür ederim gerçekten.
Lafı mı olur? Rica ederim.
[iç çeker] Ne olur. Lütfen çabuk olun, lütfen.
-Hemen buradayım. -Tamam, tamam.
-Bakın şuradayım. -Bekliyorum.
[kapı kapanır]
[müzik yükselir]
[Barış Manço'dan "Dönence" başlıyor]
["Dönence" bitiyor]
Alp.
Alp, ne olur. Ne olur bırak beni. Lütfen bırak beni.
[ağlayarak] Kimseye bir şey söylemeyeceğim yemin ediyorum.
Kimseye bir şey söylemeyeceğim.
Yemin ediyorum kimseye bir şey söylemeyeceğim. Yemin ediyorum sana.
Ne olur bırak beni. Ne olur bırak beni.
Nereye gidiyoruz? Nereye gidiyoruz? Ne yapacaksın bana?
-[bağırarak] Ecem sus! Sus! Sus! -[Ecem ağlar]
[Ecem ağlayarak] Nereye gidiyoruz? Bana da mı bir şey yapacaksın?
-Beni de mi... -Seni de mi ne?
Seni de mi ne? Seri katil miyim ben? Ha?
Hayır. Alp, o yüzden söylemedim...
Ben sana bir kere bile zarar verdim mi?
Hayır. Hayır, vermedin.
Söyle. Zarar verdim mi ben sana?
Hayır. Hayır.
Hayır. O yüzden demedim.
[Ecem ağlamaya devam ediyor]
-Ne olacak şimdi? -[bağırarak] Bilmiyorum!
[Ecem ağlamaya devam ediyor]
Telefonumu ver. Telefonumu ver!
[hat çalıyor]
[telefon çalıyor]
-Efendim? -Neredesin?
Yoldayım eve geçiyorum.
Dinle şimdi.
Benim depoya gidiyorsun, kapının önünde bir araba var.
Anahtar ön lastiğin altında.
Arabayı iyice temizle.
Haber bekliyorum senden oyalanma.
Anladım, tamam.
"Acil eve gelmen lazım, çok kötüyüm."
[güler]
Tabii babacım. Tabii. Kim bilir yine ne bok yedin de beni çağırıyorsun?
Yine ne bok yedin?
[telsiz sesleri, konuşmalar]
Sen kendi babanı farklı mı sanıyorsun hâlâ? Ha?
Hani nerede baban?
Hm? Nerede?
Evi terk ettin.
Öldün mü kaldın mı kiminlesin, Umurunda mı?
Değil. Olmaz.
[Alp] Ya işi düşecek ya mecbur kalacak. O zaman tırım tırım gelirler ararlar.
[Alp] Hepsi Aynı. Aynı bunların hepsi aynı.
Ama hâlâ kötü olan benim senin gözünde, değil mi?
Ben miyim hâlâ?
Benim.
[Ecem ağlamaya devam ediyor]
[arka plan gülüşmeler, konuşmalar]
[Hakan ve Ceren gülüyor]
Kızın yok mu evde?
Bu akşam gelmeyecek, arkadaşında kalacak.
[Hakan] Oh!
Sen izin veriyorsun yani böyle şeylere. Modern babayım diyorsun. [güler]
Ne yapayım, kızı zincirleyeyim mi eve?
-Hı? -Şaka yaptım.
-Nasıl şaka ya? Hı? -Şaka yaptım.
[gülüşmeler]
Gel buraya.
[Ceren] Ah.
İn.
[ağlayarak] Alp, nereye geldik?
İnsene Ecem.
Alp, beni niye buraya getirdin?
Ne olur bırak beni. Ne olur.
Ecem, iner misin?
Alp, niye beni buraya getirdin? Alp. Alp lütfen. Alp.
-Alp! -İn.
Alp, lütfen.
[ağlayarak] Alp, Alp. Alp. Lütfen.
-Alp, lütfen. -Yürü.
Ecem.
[ağlayarak] Lütfen. Alp! Lütfen.
Söz veriyorum, kimseye bir şey söylemeyeceğim. Ne olur. Ne olur.
Bırak beni lütfen. Lütfen.
Geç.
[Alp] Geç.
[arka planda öksürme sesi]
Lan burada da su yok.
[ağlama sesi]
[öğürme sesi]
Yonca. Yonca. Yonca.
Yapma. Yapma. Yonca. Yonca.
Lan birisi... Yardım edin. Yardım edin.
Biriniz yardım edin! Yonca!
Yonca, bana bak.
Bana bak Yonca ne olur.
Yonca, ne olur. Bana bak.
[telsiz öter] Duşlara acil sağlık ekibi.
Yardım et. Yonca.
Yonca, tamam. Tamam.
-[Deniz] Yonca, tamam. -[Jale] Deniz ne oluyor?
[Dudu] Ne oldu?
[Jale] Yonca, nefes al.
Nefes al.
[erkek memur] Çekilin!
[Jale] Yonca, kendine gel.
Tamam. Çekilin.
-[Deniz] Aç gözlerini. -[memure] Tamam arkadaşlar. Hücrelerinize.
[Dudu] Tamam azıcık dur.
[hemşire] Tansiyon aleti çıkart çabuk.
Nereye kadar kalacağız burada?
Bilmiyorum.
Sen gördüklerini unutana kadar buradayız.
Nasıl ya?
Sen unutabilecek misin?
Alp...
Alp, sen bir adam öldürdün.
Bununla yaşayabilecek misin sen?
Yaşarım.
Ben bugüne kadar neler gördüm, aklın almaz senin.
Hep böyle biri miydin ya?
Nasıl biriyim? Ha?
Ben seni sevdim. Ben sana güvendim.
Sen nasıl yaptın böyle bir şey?
Nasıl öldürdün o adamı sen?
[karıştırma çubuğunu bırakır]
[Alp] O adam kim?
Pislik bir uyuşturucu satıcısı. Hırsız, hain.
Annesi babasını öldürmeye teşebbüs etmiş biri olarak
o adamı nasıl öldürdün diye sorma bana istersen. Hı?
Bu aynı şey değil.
[güler]
Daha da kötüsü.
O kurşun doğru yere isabet etmiş olsaydı baban şu an yaşamıyordu.
O yüzden bana o adamı nasıl öldürdün diye sorma artık.
Kimse melek değil.
Ecem, bak.
Dokunma bana!
Dokunma!
Eve gitmek istiyorum. Anneme gitmek istiyorum.
Ben anneme gitmek istiyorum
-Tamam. -Gitmek istiyorum.
Sakin ol. Sakin ol. Sakin ol.
Sakin ol.
Sakin ol. Ben... Ben senin kılına zarar verir miyim, ha?
Ben sana zarar verir miyim?
Sakin ol sen.
Sakin ol.
Her şeyi halledeceğim ben. Her şeyi halledeceğim.
Korkma.
Telefonunu ver.
Ver şu telefonu.
Bir yere kadar gidiyorum geç kalmam.
Alp. Alp, ne olur beni burada bırakma. Lütfen.
Lütfen Alp. Ne olur bırak evime gideyim. Ne olur.
Sus.
Ne olur.
Kaçmak gibi bir saçmalığa da kalkışma.
[ağlayarak] Alp. Alp.
[kapı kilitlenir]
-Gözünüzü evden ayırmayın. -[erkek] Tamam abi. Merak etme.
[araba kapısı açılır]
[motor çalışır]
[Yonca iç çeker]
Daha iyi misin?
Yonca...
Kendine bak ne yaptın? Ölüyordun neredeyse.
[Yonca] Bağımlılık böyle bir şey.
Varlığı da yokluğu da öldürür adamı.
Annelerin ölmeye hakkı yok.
Çocuklarımız istediği için dünyaya gelmiyor.
Biz istediğimiz için onları doğuruyoruz.
Bak Öykü daha küçücük. Yetimhanede.
Annesi hayattayken.
Bazen annesiz kalmak daha iyidir.
Ben annemin karnındayken başladım bu boka, biliyor musun?
Annem de keşin tekiydi.
Hamileyken çekmeye devam ediyor tabii.
Ev desen batakhane.
Fare durmaz.
Önüme ne çıkarsa onu kemiriyordum açlıktan.
Sonra.
Sonra annemin cigaralığına dadanmaya başladım. Öykü'den küçüğüm daha.
Nasıl dövüyordu biliyor musun? Malımı çaldın diye.
Benim annem de böyle bir anneydi işte.
Sonuç ortada.
Ben... Ben...
Yani diyeceğim o ki keş bir annen olacağına hiç olmasın daha iyi.
Öyle deme. Bak sen her şeyin farkındasın.
Annen gibi bir anne olmadın demek ki.
-Öykü... -Öykü kurtuldu.
Yetimhanede büyümek burada büyümekten daha iyi.
Zaten...
Zaten Dudu olmasa bu kadar zaman tutmazlardı bile onu benim yanımda.
Yok, ben senin dediklerini kabul etmiyorum. Hayır. Hayır.
Sen bunun üstesinden gelebilirsin. Ölümden başka her şeyin çaresi var.
Biz...
Hem biz buradayız.
Biz sana yardım ederiz.
Nereye kadar yardım edeceksin Deniz?
Nereye kadar?
Kaç kere...
Kaç kere denedim bırakmayı, biliyor musun?
Olmadı... Olmadı, beceremedim.
Müptezelin tek derdi odur,
mal bulmak. Her boku yer.
Böyle benim gibi, kendini de
etrafındakileri de bitirir.
Yonca.
Neyse ki Öykü burada büyüdü de
karnı da doydu yatacak yeri de oldu.
Yonca.
[köpek havlıyor]
[Deniz] Sen beni dinle, bir gariplik hissedersen...
Birinin seni takip ettiğini falan hissedersen hemen polisi ara
ve güvenli bir yere geç. Anladın mı?
Ecem, burası bildiğin gibi bir yer değil.
Benim canımı yakmak için sana zarar vermelerinden korkuyorum.
Seni çok seviyorum, çok seviyorum.
-Ama yapabileceğin bir şey var. -Söyle.
Konuş Azra'yla yanınıza döneyim.
Kudret'in elinde oyuncak olacağım yoksa.
Affetsin beni
Çok pişmanmış de.
-[kapı açılır] -Dinlerse bir tek seni dinleyecek.
[kapı kapanır]
[hemşire] Deniz, hadi. Uyuması lazım Yonca'nın.
Tamam.
Ben... Ben yine gelirim.
Konuşacak mısın?
Şey... Bir iki dakika daha müsaade eder misin? Ne olur.
Uzamasın.
Tamam.
Konuşacağım tamam.
Ama bir şartım var.
[telsiz konuşmaları]
[araba yaklaşıyor]
[erkek 1] Geldi. Geldi Alp bey.
-[kadın 1] Alp Bey geldi. -[kadın 2] Alp Bey geldi.
[kadın 3] Alp bey geldi.
[kadın 4] Alp Bey, bir açıklama bekliyoruz.
[hepsi birden konuşuyor]
Ya bir dakika ya!
[gazeteciler] Alp Bey, Alp Bey. [polis memuru] Siz geçemezsiniz.
Ne demek geçemem? Ne demek geçemem?
-Kimsin? -Benim evim lan burası!
[konuşmalar]
[kadın 4] Alp Bey, bir açıklama bekliyoruz.
[Zeki] Sonra işte...
[Alp] Baba. Ne oluyor burada?
Ulan ölsem haberin olmayacak.
Niye telefonunu açmıyorsun?
Ne bileyim ben baba.
[takırtı sesleri]
[ambulans kapısı açılıyor]
[sedyeyi yüklüyorlar]
Efendim, kapatıyoruz.
Kapatın.
[fermuar kapanır]
[polis memuru] Hadi arkadaşlar, açalım yolu hadi.
[telefon çalıyor]
Emaneti aldım, Alp Bey.
Depoyu temizleyince bana da haber ver
Anlaşıldı.
[Azra] Sen benim işime ne zaman karışır oldun ya?
-[Azra] Yonca'nın derdi sana mı kaldı? -Ben senin işine falan karışmıyorum.
[Deniz] Hani... Yonca söyleyemiyor işte kendi.
Korkuyor, utanıyor en önemlisi, söyleyemiyor işte.
Senin ağzından çıkanı kulağın duyuyor mu ya?
İftira atmaya gelince her bir şeyi söylüyor.
Af mı dileyemiyor yani? Onu mu diyorsun?
Azra, ne olur yapma. Kızın aklı yerinde değil zaten.
Kudret'in yanında kalırsam beni oyuncak eder kendine diyor, haklı.
Öykü gittikten sonra zaten darmadağın oldu.
Kudret'in yanında kalırsa
bir köşede cesedini bulursun onun.
Hem bir söz verdi.
Boncuk, sen ne kadar safsın ya?
Yonca bağımlı.
-Onun sözüne mi inandın? -Öyle değil.
Yani tedavi olmaya söz verdi.
Sen de buna inandın.
İnandım evet.
Kendi durumunu kabul ediyor sonuç olarak.
Bunun farkında.
O yüzden tedaviye cevap verebilir. Neden olmasın?
Ama ben gerçekten çok daraldım. Senin bu Pollyannacılığın beni mahvediyor.
[alaycı güler]
Ayrıca Yonca için değmez.
Öykü için değer ama.
[Kudret] Çocuğunuzun adını ne koymayı düşünüyorsunuz?
Kudret deme sakın gülerim bak. [güler]
Neyse...
Allah analı babalı büyütsün.
[Kudret] Bahtı açık olsun Zeki.
[dramatik müzik]
[Zeki] Alay ediyor sanmıştım ben de.
Meğer ciddiymiş.
Açık açık tehdit etmiş beni.
Senin annen var ya annen.
Bildiğin şeytan.
Zalimlikte üstüne yok.
Gözünü kırpmadan cana kıyıyor karı.
Üstelik hamile bir kadının canına.
Ulan hayatımı cehenneme çevirdin be.
Yeni mi cehennem oldu baba?
Ben kendimi bildim bileli bizim hayatımız böyle zaten.
Neden müdahale etmedin bunca zaman?
[yankılı] Hepimiz bir bedel ödüyoruz.
Kimimiz yaptıklarımızın. Kimimizse...
...yapamadıklarımızın.
Ve bu bedel sevdiğimiz şeylerden,
denizden, topraktan,
hayvandan, bir sevgiliden, anneden,
evlattan mahrum kalarak ödediğimiz bir bedel.
Bir insanın en büyük korkusu sevdiği şeyden mahrum kalmaksa
işte biz bu bedeli, burada bu korkuyla yüzleşerek ödüyoruz
ama cesaret
korkuya rağmen devam etmektir.
Burası Umut Radyo ve umut cesaretin yarısıdır.
Ben sıradaki şarkıyı hepinizin tahmin ettiği gibi
tek ailem kızım Ecem için çalıyorum. O bu şarkıyı çok sever.
Of Ecem Ecem, başlayacağım Ecem'ine.
E...
Siz de... Siz de sevdiğiniz bir şarkıyı
kime isterseniz söyleyin buradan çalalım.
Biz buradan çıkacağımız ana kadar
aynı çatı altında yaşayan birer aile gibiyiz.
[Nilipek'ten "Havada Bir Hinlik Var" başlıyor]
Hani biraz değişik de olsa aile iyidir.
["Havada Bir Hinlik Var" devam ediyor]
["Havada Bir Hinlik Var" bitiyor]
Bu kadar mı korkuyorsun benden?
[Alp iç çeker]
[yanan odunların çıtırtısı]
Ne yapacağım ben seninle?
Ne yapacaksın?
Bilmiyorum.
Bir şey yemedin. Acıktın mı?
["Galiba" çalar]
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher